Çocuğu aldırmak veya iptidâi usullerle düşürmek azle benzemiyor. Azilde henüz vücuda gelmemiş bir varlığın oluşmasını engelleme söz konusudur. Burada ise hem bir insan çekirdeğinin imhası, hem de ana hayatının tehlikeye düşürülmesi bahis mevzuudur.
Bazı mukallid fıkıh bilginleri ilk 120 gün içinde ceninin düşürülebileceğini; çünkü bunun henüz insan olarak hilkatinin tamamlanmamış bulunduğunu ifâde etmişlerdir. (İbn Âbidin, Raddu'l-Muhtâr, C. II, s. 411) Fakat Hâniyye, Zehire gibi hanefi fıkıh kitaplarında kaydedildiği üzere bu görüş tenkid edilmiş, «ihramlı bir kimsenin, hacda bir av hayvanının yumurtasını kırması —bu yumurtadan hayvan çıkacağı için— cinayet kabul edilirken, aşılanmış kadın yumurtasının düşürülerek imha edilmesine helâl ve caiz denemiyeceği» ifade edilmiştir. (Aynı eser, s. 412.)
İmam Gazali çocuğun oluşmasını, aşılanmadan doğuma kadar devrelere ayırdıktan sonra ilk devrede (sperm yumurtayı aşılayınca) düşürmenin cinayet olduğunu, devreler ilerledikçe cinayetin daha da büyüdüğünü kaydetmiştir. (M. Murtazâ, ag. esr; C. V., s. 380 vd.)
Düşürme ile aldırma (kürtaj) arasındaki fark ananın sağlığı yönünden önemlidir. Her ikisi de caiz olmamakla beraber düşürmede ananın hayatı tehlikeye girdiği için mahzuru daha da büyük olmaktadır.
Mütehassıs, müslüman bir doktorun, anayı kurtarmak için ceninin alınmasına karar vermesi halinde zaruret prensibi işler ve çocuğu almak caiz olur.