Kibar-ı Evliyadan Beyazıd-ı Bestamî Hazretleri; bir gün hamama girmişti. Hamamdan çıkıp evine giderken iki katlı bir evin dibinden geçiyordu, yukarıdan tepesine bir leğen sıcak kül döküldü.

Başındaki sarığı ve cübbesi yanan Allah dostu:

— «Şükürler olsun ya Rabbi!» diyerek elini yüzüne sürdü. Sonra yanındakilere dönerek şu vecizeyi söyledi:

— Ben ateşe lâyık bir kulum. Hiç başıma kül döküldü diye kızar mıyım?

* * *