Zamanın birinde mandıracılıkla uğraşan zengin bir iş adamı varmış.
Zengin olduğu kadarda çok merhametli son derece cömertmiş, bunun bu halini bilen arkadaşları yanına gelerek,


_Efendim filanca yerde bir fakir vardır, bir kulübede yaşar, fakirdir öyle fakir ki muhtaç durumdadır, acizliğini dahi anlatmaz kimselere, lütfetseniz de ona bir yardım yapsanız.

Hayırsever iş adamı düşünmeden, gidin mandıradan iki koyun alıp verin der. Vasıta olan kişiler götürür verirler, ve gelip efendim, sizin için Hayır Dualar yaptı, "Allah Razı Olsun" dedi. derler.

Bunu duyan, hayırsever götürün, dört koyun verin der, verirler. Tekrar gelip efendim sizin için gene bolca hayır Dualar yaptı, "Allah Razı Olsun" dedi.


Aynı zamanda ihlas sahibi olan, işadamı koyunların sayısını çift, çift, artırarak, götürün sekiz koyun verin der.

Ve o kişi gene, "Allah Razı Olsun" der.


Elçiye zeval olmaz, diyen vesile olan kişiler durumu izah ederler. Ertesi sene çift, çift verim vermesiyle birlikte, bir sürü sürüsü olur. Ama hala her "Allah Razı Olsun" dedikçe, koyun sayısı çift, çift arttırılıyordu.

Aradan üç sene geçmiş, sürü sayısı 400 e ulaşmıştı. Artık o da bir iş adamı olma yolunda ilerliyordu, vesile olan kişilere dönerek, o kişiye Selam söyleyin, fakir idim zengin oldum, hatırı sayılır kişiler arasına girdim, ben ne idim ne oldum, "Allah Bereket versin" der.

Ve gelip efendim sizin için gene hayır Dualar yaptı, "Allah Bereket versin" dedi derler.

Bunu duyan hayırsever Tamam yardımı kesin artık, "Allah Razı Olursa" Bereketini içinde verecektir der.