Artık şirlere elveda ettik ben-i muhabbet...Riyakar nağmelerle kulakları asam kılma çabası içinde yazdığımız şiirlere El-Vedah artık...

Artık cümleler ne kadar manzumi ve aheng ne kadar musikiî olursa olsun biliyoruz ki herşey bir kandırmacadan bir süm'a fışkırmasından ibaretmiş... Yanmadan yandım demek...Aşk-ı İlahi'yi beklemek...sızlanmak...

Ya Hazreti Hecran ! diye ağlamak...iki kelimeyi denk getirince...Divit yazdı biz efendi olduk sözüyle tevazuyu amaçlayıp süm'anın en büyüğüne saplanmak...

Klavyenin tuşlarını çeşm-i yaşla yıkamak...hepsi bir yalandan bir kandırmacadan ibaret...Ne sevgili...Ne Hüsn....ne de başka bir şey....

Ömrümün Bir hülasası vardı...Şiire veda ettik ama onu söylemeden geçemeyeceğim...Zira o benim vefakar dostumdur...İşte bir ömrün hülasası...

Gayb olmak isterken tevazu nağmelerinde
Pusuya düştük süm'a hengamelerinde

Artık çok şey bitti...Yazılanlar sadece bir "beşer" in zilletinde kalacak...

Mevla'dan Merva'ya düştük...Merva'dan da sana düştük....

Sana düştük...Düşünüyorken düşlere kapılıp düştük...düşünüyorken düştük...