Resûl-i Ekrem (s.a.v.) şöyle buyuruyor: «Av, tarla, bahçe, sürü köpekleri müstesna olmak üzere köpek besleyen kimsenin sevabından her gün bir miktar (kıyrât) eksilir.» (Buhâri, K. ez-Zebâih, 6; Müslim, K. el-Müsâkat, 46, 50, 56-58.)
Köpek bulunan eve meleğin girmediğini bildiren hadisler (Ebû Dâvud. K. et-Tahârah, 89; Buhârî Bed'u'l-halk, 7, 17, el-Libâs, 77; Müslim, K. el-Libâs, 81.) de yukarıdaki hadise eklenince çıkan netice şudur: Korunma ve avlanma gibi bir ihtiyaç bulunmadan evlerde köpek beslemek İslâmda men edilmiştir; çünkü:
a) Köpek besleyecek kadar imkânı olanların bakım ve harcamalarına yoksul, kimsesiz insanlar daha lâyıktır.
b) Tıbbın kesin açıklamalarına göre köpeklerden insanlara geçen bir çok tehlikeli hastalıklar mevcuttur.
c) Köpek yoldan gelip geçeni, misafiri ve bir şey istemek için geleni korkutur, rahatsız eder...
Bununla beraber zararı olmayan köpekler itlâf edilmez; her canlıya merhamet edilir, yardım edilir ve ecir alınır. Bir kuyunun başında susuzluktan ölmek üzere olan bir köpeğe su veren günahkârın ilâhi afva mazhar olduğunu Resûlullah haber vermiştir. (Buhari, K. eş-Şürb, 9; el-Edeb, 27; Müslim, K. es-Selâm, 153.)