Her canlının bir yuvası, bir meskeni vardır; insanın yuvası da evidir. Peygamberimiz (s.a.v.); «Dört şey mutluluk vasıtalarındandır: iyi eş, geniş ev, iyi komşu ve rahat binek» (İbn Hibbân rivayet etmiştir.) buyurarak evin insan hayatındaki önemini belirtmiş, ayrıca temiz tutulmasını istemiştir. (Tirmizi. K. el-Edeb, 41.)
«De ki: Allah'ın kulları için yarattığı güzellikleri... kim haram kılmıştır? (el-A'râf: 7/32) âyeti evin çiçekler, nakışlar ve şekiller ile süslenmesini de caiz kılmaktadır.
Rasûlullah (s.a.v.): «Kalbinde zerre miktarı kibir olan kimse cennete giremez» buyurunca bir adam «kişi elbisesinin ve pabucunun güzel olmasından hoşlanıyor?» diye sormuş, «şüphesiz Allah güzeldir, güzeli sever.» cevabını almıştır. (Müslim, K. el-İman, 147.)
Ancak bu izinler ve teşvikler mutlak değildir, bazı kayıtlar ve yasaklar vardır: