Çin yün halı dokumacılığı

Tarihi kayıtlara göre 1860’lı yıllara kadar Pekin’de yün aaagahının kullanılmadığı görülmektedir. 1860 yılında, Ho Chi-Ching adında bir rahip Pekin’deki fakirler için Paoku’da bir dokuma okulu açtı. Bu proje çok başarılı oldu ve okul Batı kapısı ve Doğu kapısı olarak ikiye ayrıldı. Daha sonra, Batı kapısı okulu Tientsin’e taşındı ve burada kırmızı, mavi ve kahverengi renklerde basit geometrik desenlerle bezenen dayanıklı, deve yünü halısı dokuma geleneğini geliştirdi.

Çin’de büyük halılar özellikle de geniş yün halılar yakın zamanlara kadar kullanılmıyordu. Ming hanedanlığı zamanında “kang” denen ateşle ısıtılan ve tuğladan yapılan yatak platformların üzerine örtmek için Kuzey Çin’de yaygın olarak halılar kullanılıyordu. Bu halılar ya “Kang”ın üzerine koyulacak bir masanın altına serilmek için ya da tüm “Kang”ı örtecek şekilde tasarlanıyordu. Bu halılar genel olarak keçe ve kısmen uçları siyah ve kırmızıya boyanan deve tüyü kullanılarak yapılıyordu. Bazıları ipek bazıları yün olan keçe kilimlerin ilk örneklerinin Japonya’dakiler olabileceği ve kesin olmamakla birlikte bunların tarihinin Tang dönemine kadar uzandığı sanılıyor. Ming dönemi ve daha sonra da Ching hanedanlığının büyük kısmında “kang” için yün kilimler, tapınak zemini için paspaslar, dua halıları ve duvara asılan kilimler Çin’in kuzey kesiminden geliyordu. Kansu, Suiyuan, Shensi ve Shanxi Çin’de kullanılan tüm halıların eski İpek Yolu’na ulaşan birçok uzak bölgeyle birlikte en büyük sağlayıcılarındandı. Halıların geldiği bölgelere Tibet, Moğolistan ve Çin kontrolünün dışındaki bölgeler de dahildi. Kuzey Shansi, Suiyuan ve Ninghsia halılarının kalitesiyle ünlüydü. Bu kilimler bölgede bolca bulunan yün ve deve tüyünden yapılıyordu. Böyle bir çalışmanın örneği yünden yapılan ve renkleri geçen zamana karşın halen parlak olan Çin Türkistan‘ındaki Lou Lan’da bulunan bir halıdır.

Tarihi kayıtlara göre 1860’lı yıllara kadar Pekin’de yün aaagahının kullanılmadığı görülmektedir. 1860 yılında, Ho Chi-ching adında bir rahip Pekin’deki fakirler için Paoku’da bir dokuma okulu açtı. Bu proje çok başarılı oldu ve okul Batı kapısı ve Doğu kapısı olarak ikiye ayrıldı. Daha sonra, Batı kapısı okulu Tientsin’e taşındı ve burada kırmızı, mavi ve kahverengi renklerde basit geometrik desenlerle bezenen dayanıklı, deve yünü halısı dokuma geleneğini geliştirdi. 1800’lü yılların sonunda halı üretiminin kalitesi belirgin şekilde bozuldu. Tientsin yün halı endüstrisi Ching hanedanlığının düşüşüyle tamamen yıkıldı. 1930’lu yıllarda halı endüstrisi hem Tientsin ve Shanghai’da batılı sermayenin yardımıyla yeniden başladı. 1949 yılında, halı dokuma geleneği tamamen daha modern tekniklerle sürdürüldüğü Hong Kong ve Asya’daki diğer noktalara taşındı.