Müslüman bir erkekle evli bulunan hıristiyan veya yahudi kadını iddet konusunda müslüman kadın gibidir. Buna göre, müslüman bir kadın evlilik sona erince hangi süre ve ölçülerde iddet beklerse müslümanla evli bulunan ehl-i kitap kadın da aynı ölçüde iddete tabi bulunur.
Ebû Hanîfe'ye göre, İslâm devletinin tebeası olan gayri müslim erkeğin (zimmî) yine gayri müslim (zimmiye) olan eşinin, boşanma veya kocasının ölümü yüzünden iddet beklemesi gerekmez. Ancak kendi dinlerinde bu konuda öngörülen bir prensip varsa buna uyarlar. Delil şu hadistir: Allah'ın elçisi şöyle buyurmuştur: "Onları (ehl-i kitabı) kendi dinleri üzere bırakınız". (el-Mevsılî, el-ihtiyar Kahire, ty; Bilmen a.g.e., II, 384.) Ancak böyle bir kadın gebe olursa doğuma kadar iddet beklemesi gerekir. Doğumdan önce başka bir erkekle evlenemez. Çünkü nesebi sabit olan ceninin hakkını gözetmek gerekir.
Ebû Yusuf ve İmam Muhammed'e göre ise zimmet ehli gayri müslim kadınların da müslüman kadınlar gibi iddet beklemesi gerekir. Çünkü bunlar da İslâm ülkesinin tebeasıdır. Bunlar hakkında diğer bazı hükümler uygulandığı gibi, iddetle ilgili hükümler de uygulanır. Şafiî, Mâlikî ve Hanbelîlerin görüşü de böyledir. Ancak Mâlikîlere göre gayri müslim kocadan ayrılan gayri müslim kadın iddet beklemeye zorlanamaz. Ancak iddet konusunda İslâm mahkemesine başvurmaları durumu müstesnadır. (Bilmen, a.g.e., II, 384.)
1917 tarihli Osmanlı Hukuki Aile Kararnamesinde gayri müslim kadınların iddeti şöyle belirlenmiştir: "Musevîlerde mutlak olarak sahih veya fasit evlilikte; boşanma, fesih veya kocanın ölümü durumunda kadına iddet gerekir. İddet süresi doksan bir gündür. Ancak gebe olan veya küçük çocuğu bulunan kadının iddeti çocuk iki yaşını tamamlayıncaya kadar devam eder. Çocuğun ölümü halinde iddet, vefat tarihinden itibaren doksan bir gündür" (Mad. 148), "İsevîlerde iddet süresi mutlak ayrılıktan itibaren bir yıldır. Ancak gebe olup doğum yapması durumu müstesnadır" (Mad. 149).