Boşanmış veya kocası ölmüş olan kadının iddet süresi içinde başka bir erkekle nişanlanması caiz değildir. Boşamanın ric'î (cayılabilir) veya bâin (kesin) nitelikte olması sonucu değiştirmez. Çünkü ric'i boşamada koca her zaman eşiyle barışarak yeni bir nikâh akdine bile gerek olmaksızın evliliği sürdürebilir. Böyle bir kadına başkasının talip olması birtakım sürtüşmelere yol açabilir. Bâin boşama ve ölüm iddetinde de evliliğin bir takım etkileri devam eder.
Kocası vefat eden kadına ise iddet süresi içinde üstü kapalı evlenme teklifinde bulunmak caiz görülmüştür. Delil şu âyettir: "(Vefat iddeti bekleyen) kadınları nikâhla isteyeceğinizi çıtlatmanızda veya böyle bir arzuyu gönüllerinizde saklamanızda üzerinize bir vebal yoktur." (el-Bakara, 2/235; bk. el-Kâsânî, a.g.e., III, 204 vd.) Bir erkeğin vefat iddeti bekleyen kadına; "İddet bitince sana talip olacağım" "Senin gibi iyi bir kadınla evlenmeyi düşünüyorum" demesi bu niteliktedir.
Boşanan kadına iddet süresi içinde evlenme teklif etmek, bu teklifi yapanı da töhmet altında bırakır. Özellikle geçimsizlik yüzünden ayrılma olmuşsa, iddetin bitmesini bile beklemeden bu kadını isteyenin daha önceki geçimsizliğin sebebi olduğu ithamı akla gelir. Kocanın vefatında ise böyle bir töhmet söz konusu olmaz. Ancak buradaki evlilik teklifi de yalnız, iddetten sonra evlenme isteğini açığa vurmaktan ibaret olmalıdır. Bununla kadının dikkati yeni bir evliliğe çekilmiş ve araya başka bir talibin girmesi de engellenmiş olur. Erkek dolaylı olarak böyle bir teklif yapmaksızın, iddet sonunda bu kadına talip olacağını düşünse ve bunun niyetine girse, bu da yukarıdaki âyetin kapsamına girer.