Sen yoktun...


Hz Âdem'deydi nurun
Önce cenneti,
Sonra yeryüzünü şereflendirdin.
Âdem nuruna affedildi
Arafat bu affa şâhitti


Sen yoktun
Nuh'un gemisindeydi Nurun...
Dalgalar yeryüzünü boğarken
Taprağın bağrındaki su
Gökyüzüyle buluşurken
Ve bu bir ilahi azap derken,
Allah nurunu taşıdı binbir sebeple
Tûfan, nurunu selamladı edeple...


Sen yoktun...
Hz.İsmail'in alnındaydı Nurun


İbrahimî bir dua yükseldi kimsesiz çöllerden ''Rabbimiz'' dedi,
''Onlara kendi içlerinden
Senin ayetlerini okuyacak
Kitap ve hikmeti öğretecek onlara,
Onları temizleyecek bir elçi gönder,
Amin dedi on sekiz bin âlem
Nurunla aydınlanan minicik ellerini semaya kaldırarak
Amin dedi İsmail.
Hira Nur dağı amin diyerek ayağa kalktı
Medine'den adı Uhud olan bir amin yankılandı sevr dağında.


Sen yoktun...
Hz.İsa ''Ahmed''diye müjdeledi seni
Alemlerin efendisi diye sana seslendi.
Artık ben sizinle çok söyleşmem, dedi havarilerine..
Çünkü bu âlemin reisi geliyor...
Bekleyin Ahmed geliyor.
Kainata rahmet geliyor.
Havarilerin yüzünü okşayan,
Ölüleri dirilten bir nefes oldun
Ama sen yoktun...



Sen yoktun Sultânım,
Hz. Abdullah'ın alnındaydı Nurun
Başı eğik gezerdi mazlum
Kuteyle göklerden seni sorardı
Varaka seni arardı semada
Anneler kız çocuklarını hep ağlayarak sevdiler.
Ağlayarak süslediler ölüme...
Ağlayarak hadi dayına gidiyorsun dediler.
Sen yokken,
Canlı canlı toprağa gömülmenin adıydı dayıya gitmek.
Anne yüreğinin çıldırtan çaresizliğiydi.
Ve yavrusunun ölüme gidişini seyretmesiydi...
En son çocuk atılırken çukura
Annesinin suretinde bir melek tuttu onu
Ve tebessüm ederek hira nur dağını gösterdi.
Melekler süslüyordu hirâyı.
Efendisine hazırlanıyordu cebel-i nur,
Efendisine hazırlanıyordu mekke.
Âlem Efendisine hazırlanıyordu
Kainatın gözü Hz. Aminedeydi.
Toprak yalvarıyordu rabbine,
Allahım gönder artık diyordu.
Gel diye ağlıyordu mazlumlar, gözleri semada



Ve bir gelişin vardı ya rasulallah,
Bir inişin vardı yer yüzüne...
Önünde cebrail!
Ardında yalın kılıç melekler!
Bir inişin vardı yer yüzüne...
Yetimler en huzurlu geceyi geçirdi belki de
Öksüzler annelerine sarıldı doya doya.


Sonra bir sessizlik kapladı seher vaktini.
Herşey sus pus olmuştu.
Hadi diyordu yıldızlar, Hadi diyordu ay!
Kainat bir isim duymak istiyordu.
Ve bir ses yükseldi Âmine'nin evinden;
Muhammed!
Karanlıklar aydınlığa bıraktı yerini.
Muhammed!
Melekler öptü o nurdan ellerini.
Muhammed!
Seni yaratan Allah'a kurbânız ey dürri yekta!
Sana o adı veren rahmana kurbanız



Artık sen vardın
Susuz topraklara rahmet indi seninle
Annenden sonra anne halime sevindi seninle
Yağmura mı ihtiyaç var?
Kaldır şehadet parmağını,
Yağmurları salsın Allah.
Sonra tut ağacın yaprağını,
Köklerini çıkarttırıp yanında yürütsün Allah.
Yeterki sen iste,
Sen iste ya Rasulallah
Deki ben kimim?
Dağlar, taşlar dile gelsin,
Dilsiz çocuklar ellerinden tutup,
Ente Rasulullah desin.


Sen vardın
Bedir kârdı,
Uhut dardı
Hendek yârdı.
Yiğitlerin vardı.
Ölmek için yarışan yiğitler...



Hele bir enesin vardı senin.
Enes bin malik...
Uhut'ta öldüğünü duyunca arkadaşlarına,
Niye burada oturuyorsunuz diye sormuştu.
Onlar da
''Allah'ın Rasulü öldürülmüş deyince
Enes kükremiş:
'' Peki o öldükten sonra yaşayıp da ne yapacaksınız?
Kalkın ve O'nun gibi ölün! Demişti.
Ve savaşın en yoğun olduğu yerde şehit düşmüştü.
Hem de ne şehit ey nebi!
Vücudu yaralardan tanınmaz haldeydi.
Kızkardeşi ancak parmaklarından tanıdı onu...


Musab Bin Umeyr'in vardı senin.
Uhut'ta sancağını taşıyan.
Öyle bir aşkla sana bağlıydı ki
Allah o gün melekleri Musab'ın suretinde indirdi.


Ebu hureyren vardı...
Acıkınca mescidin önünde durur sana bakardı.
Sen anlardın,
Ya Ebâhir gel! Derdin.



Ve sen gittin...
Bir gidişle gittin
Ardında hüznün kaldı.
Hasretin kaldı göklerde.
Bilal ezan okuyamaz oldu
Ne zaman teşebbüs etse
Muhammed rasulullah demeye
Dizleri üstüne çöker, kendinden geçerdi.


Sonra günler ay,
Aylar yıl oldu.
Ve asırlar oldu
Sensizliğe açtık gözlerimizi.
Ama sen bırakmazsın bizi.
Sen varsın ey şehitlerin sultanı
Sen varsın!
Bir şehit bile ölmezken
Sana nasıl yok deriz.
Ebutalip şama giderken devesinin önüne geçip
Beni burda kime bırakıp gidiyorsun demiştin.
Ne anam var ne babam...
Ebutalip bırakmamıştı bu yüzden .



Sensizliğin ızdırabıyla inleyen ümmetini kime bırakıp gidiyorsun Ya Rasûlallah!
Bırakma bizi ki; Allah;
Sen onların içindeyken onlara azab edecek değiliz buyuruyor.
Bırakma bizi!
Hayatı seninle öğretti Rahman.
Kulluğu seninle tanıdık.
Duayı senden öğrendik sevgili!
Hz Ömer umre için senden izin isteyince,
''Kardeşcik'' dedin ona,
Kardeşcik, duanda bana da yer ayırır mısın?
Bizler Ömer değiliz ama
Bütün dualarımız senin için


Ey Rabbimiz!
Rasulünü anışımızdan haberdar et!
O'na binler salat, binler selam!
Habibine Makam-ı Mahmut'u ver
O'na vesileyi lutfet.
O'nu refik-i Âlâya yükselt
Bizi de affet
O'nun hatrına affet
Zatının hatrına Affet.

PEYGAMBERE VUSLATIM


Hasretin vuslatıma çekmiş bir perde,
Kopsada kıyamet kavuşsam sevgiliye.

Onsuz bu dünya,hep cehennemim oldu,
Yazık...!!! Ruhumda hasretin fırtınası koptu.

Görüyorum Mekken mahçup,Medinen mahsun,
Ne zaman bitecek?bu zalim kabusum.

Gittin gideli Hiraya konmamış güvercinler,
Kapısına ağ örmemiş,o masum örümcekler.

Uhud’un feryadını duyuyor gibi kulaklarım,
Bedir kuyuları kurumuş,nerde Ali’lerin Hamza’ların.

Ruhum hasretinle yandıkça eriyor,
Yüreğimde yangının gülleri açıyor.

Gelsende biat etsek,sana yine Rıdvan’da,
O heyecanla dağılsak,arzın dört tarafına.

Senin kapına gelenler,sende huzur bulurdu,
Gözlerine bakanlar gözlerinde boğulurdu.

Gittikçe artıyor gönlümde hicranım,
Yazlarım hiç olmadı,sensiz olmaz baharım.

Gelde cemaline hayran şu kul murada ersin,
Senden gayrısını bu kul neylesin.

Teşekkürler Hakkof... Allah razı olsun...

__________________
"Acaba Sırf Dünya İçin mi Yaratılmışsın ki, Bütün Vaktini Ona Sarfediyorsun"

Allaha Andolsun! O En Sevgili Olan'dır , O Resuldur, Muhammeddir, El Emindir, Allahın VeKullarının Sevgi Yumağıdır , Nurudur , Gülüdür.... Andolsun Allaha......

Ey Resülüm; Görmeyi Ne Kadar Çok Diledim Seni!....

Seni Görmeyi Her Arzu Edişim'de Aklıma; İki Komşunun Hikayesi Gelir....

Yahudi Olan Komşunun , Müslüman olan ( Alim ) İle Arası İyidir.. Gel zaman git zaman , Alim'den Feyz alan Yahudi , bir gün der dinimi değiştirmek istersem Müslümana olurum.. O Bir Gün Gelir.

Yahudi; Ey Kardeşim, Müslüman Olmak İstiyorum... İlk Yapmam Gerekn Nedir, Müslümanlığın Şartlarını Bana Söylermisin?...

Alim; Şehadet Der...

Şehadet Getirir Ve Müslüman Olur Komşu'su.

O Gece'nin Sabahın'da Kapısı Tıklanır Ulema'nın. Adı Jack Olan , Sonradan İsmini Abdurrahman'a Değiştiren Ve Müslüman Olan Komşu Şunu Der;

Kardeşcik; Ben Resulu Gördüm...

Ulenama Olduğu Yerde Yığılır. Ve Ağlamaya Başlar. Ben Der; YİRMİ BEŞ YILDIR , SELATU SELAM EDER, SALAVAT GETİRİRİM, BİR KEZ OLSUN GÖRMEK NASİP OLMADI!...

Korkum; Resülüm Seni Göreme'mek...

Gül Cemalini Görmek İnşallah Bana Ve İslam Alemine Kıyamette Değil'de Dünyada görmek Nasip Olsun...

Gelişin'le Bizleri'de Nurlandır Ey RESÜLÜM...


( Amin Ecmain İnşallah )

__________________

Aç açabildiğin kadar sineni ummanlar gibi olsun,
inançla geril ve saygı duy!
kalmasın el uzatmadığın ve alaka duymadığın bir mahzun gönül!

__________________

Bilgilendirme : SEVDA kardeşimiz signatürünüzde (imzanızda) yazı karakteri biraz küçültülmüştür.
Katılımınız hayırlı olsun.Hoşgeldiniz.

__________________
" Geleceğe dair yazılan her yazıda bir sır ve her sırrın ardında güzel bir dost vardır.

(Biz seni âlemlere rahmet olarak gönderdik.) [Enbiya 107]
(Senin için bitmeyen, sonsuz mükafat vardır. Elbette sen en büyük ahlak üzeresin) [Kalem 3-4]
Allah ve melekleri, Resule salevat getiriyor, iman edenler, siz de salevat getirin.) [Ahzab 56]

Gül Cemalini Görmek İnşallah Bana Ve İslam Alemine Kıyamette Değil'de Dünyada görmek Nasip Olsun...

Gelişin'le Bizleri'de Nurlandır Ey RESÜLÜM...


( Amin Ecmain İnşallah )

__________________
Bir gün, sönük göğsüme düştüğü vakit başım,benden ayrılıyormuş gibi bir can yoldaşım.Gittikçe uzaklaşan bu sesi duya duya, yavaşça dalacağım, o kalkılmaz uykuya.

allah razı olsun cümlenizden
hakikaten hakikat olan yazılmış.

__________________
SANA UYMAYAN ÖLÇÜ HAYAT OLSA TEPERİM ; YA RESULALLAH