“Daha dün mahallemizde bir çocuk öldü” - İslamportali.com

**Arslan Bey** · 07-01-2008, 18:42

“Daha dün mahallemizde bir çocuk öldü”

Hz. Ömer (radıyallâhu anh), bir gün camiye giderken, bir çocuğun hızlı adımlarla yanından geçip camiye koştuğunu görür.

Adımlarını açar, hızlanır ve çocuğa yaklaşarak, “Yavrucuk! Sana namaz farz değil; neden böyle heyecan içinde ve koşa koşa camiye gidiyorsun?” diye sorar. Çocuk ise halife Hz. Ömer’in bu sorusuna sadece şu cevabı verir: “Ey Müminlerin Emiri! Daha dün mahallemizde bir çocuk öldü!..”

“Müminler ancak, Allah anıldığı zaman yürekleri titreyen, kendilerine Allah’ın âyetleri okunduğunda imanlarını artıran ve yalnız Rabbilerine dayanıp güvenen kimselerdir.” (Enfal, 8/2) ayetinde de ifade buyurulduğu gibi, hakiki müminler onlardır ki, Allah anıldığı zaman kalblerinde ürperti hasıl olur. Ve onlar haşyetle sarsılırlar. Evet, Allah’ın ayetleri kendilerine okunduğu zaman imanları artar, kat kat olur; o ayetlerin ifade ettikleri manalarla ürperir, imanın yümnü (bereketi) ve emanıyla (güveniyle) kanatlanıp uçuyor gibi bir hal alırlar. İmanın diriltici iklimiyle tanışan müminler, “İman teslimi, teslim tevekkülü, tevekkül saadet–i dâreyni iktiza eder.” fehvasınca, inandıklarından dolayı Allah’a tevekkül eder; tevekkül ettiklerinden dolayı da, dünya ve ahiret saadetine mazhar olurlar.

Sahabeden başlayarak hakiki müminler hep böyle davrandılar; onlar, Allah’ın ayetleri anıldığı zaman ürperdiler ve kendilerinden geçtiler. Onların hayatlarından nakledeceğimiz şu hadiseler bu hakikate güzel birer misal teşkil etmektedir:

Hz. Enes (radıyallâhu anh) anlatıyor: Bir gün Allah Rasulü (sallallâhu aleyhi ve sellem), “Bunu yapamazsanız, –ki elbette yapamayacaksınız– kâfirler için hazırlanan ve yakıtı insanlarla taşlar olan ateşten korkun!” (Bakara, 2/24)

ayetini okudu ve şöyle buyurdu: “Cehennem kızarıncaya kadar bin sene, sonra beyazlayıncaya kadar bin sene, sonra da simsiyah oluncaya kadar bin sene yakıldı ve yandı. Derken ateşi, asla sönmeyen simsiyah bir hal aldı.” Bunun üzerine, Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)’ın önünde bulunan bir zenci, yüksek sesle ağladı. Cebrail (aleyhisselâm) inerek:

“Önündeki bu ağlayan kimdir?” diye sordu. Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem): “Habeşli bir adamdır.” dedi ve onu övdü. Cebrail de, Allahu Teâlâ’nın şöyle buyurduğunu bildirdi: “İzzetim, celâlim ve arşımın üstündeki makamın hakkı için, dünyada benim korkumdan dolayı ağlayan kulumu, cennette sevindirir ve güldürürüm.”

KURAN-I KERİM	DİNİ HİKAYELER	Hz. Muhammed (s.a.v)'in Hayatı	Risale-i Nur Külliyatı
Dini Bilgiler	GÜNLÜK HAYATIMIZDA HELÂLLER ve HARAMLAR	Mübarek Gün ve Geceler	GENEL KONULAR
KÜLTÜR VE EDEBİYAT	Sağlıklı Yaşam	HANIMEFENDİLER ve BEYEFENDİLER	ilahi Sözleri

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder