Bediüzzaman Hazretleri ifade ettiğiniz Ayeti kerimeleri, doğrudan açıklamış değil. Ancak Küfür mevzusunu Risale-i Nurların muhtelif yerlerinde tafsilatlı bir şekilde izah etmişlerdir. Mevzuyla ilgili detaylı bir bilgiyi istifadenize sunuyoruz.

"Halbuki, küfür cinâyet-i mutlakadır, affa kâbil değil.
Evet, küfür mevcudâtın kıymetini ıskat ve mânâsızlıkla ittiham ettiğinden, bütün kâinata karşı bir tahkir; ve mevcudât aynalarında cilve-i esmâyı inkâr olduğundan, bütün esmâ-i İlâhiyeye karşı bir tezyif; ve mevcudâtın Vahdâniyete olan şehâdetlerini reddettiğinden, bütün mahlûkata karşı bir tekzib olduğundan, istidad-ı insanîyi öyle ifsad eder ki, salâh ve hayrı kabule liyâkati kalmaz. Hem, bir zülm-ü azîmdir ki, umum mahlûkatın ve bütün esmâ-i İlâhiyenin hukukuna bir tecavüzdür.

İşte, şu hukukun muhâfazası ve nefs-i kâfir hayra kabiliyetsizliği, küfrün adem-i affını iktizâ eder. (Muhakkak ki şirk pek büyük bir zulümdür. (Lokman Sûresi: 13.)) şu mânâyı ifade eder." (10.Söz)